Ότι πρέπει.

Ότι πρέπει για το κέφι μου, θα πράξω

κι’ όσα είναι να εισπράξω, ας εισπράξω.

Ξέρω κάποιοι, θα με …δουν ίσως, αστείο

άλλοι αδιάφορο, αναίσθητο η κρύο

αρκετοί, στο καθισιό τους η ορθίως,

θα με εντάξουν προφανώς

και στο… γελοίος.

Δε πειράζει

όπως θέλουν, ας με πούνε

οι κριτές μου, θα έρθει μέρα να κριθούνε

μέχρι τότε ας γρατζουνάνε το βιολί τους

ξύδι μπόλικο τσοντάρω, στη χολή τους

το αυτάκι το δικό μου ,δεν ιδρώνει

αρκεί η μάνα μου, για να με καμαρώνει!

Ούτως η άλλως

δε ,θα πέσω στην απόχη

εγωιστικά το παίρνω ναι,

γιατί όχι?

Δε γουστάρω, μια ζωή τρελοκομείο

μ’ ένα σύστημα, στη πλάτη μου αχρείο

να το παίζει διαρκώς θεραπαινίδα

και να μ’ έχει αρπαγμένο, απ’ τα Αρ…..!

Λεπτομέρειες.

Στις λεπτομέρειες ακούς,

κρύβεται ο διάβολος

και βρίσκει τρόπους

όλους, να αναστατώνει

γιατί ο Θεός, καθώς

προέχουνε τα μέγιστα

στο σατανά, δίνει ευκαιρίες

να τρυπώνει.

Έτσι αυτός ο πονηρός

βρίσκει τον τρόπο του,

να παρεισφρήσει

οπουδήποτε γουστάρει

ρίχνοντας  δόλωμα

το πιο ωραίο κόλπο του

δήθεν, τη φύση τη δική μας

να …τεστάρει.

Ωστόσο μήπως και, δεν είναι

έτσι τα πράγματα

μήπως οι δυο τους,

συμφωνία έχουν κάνει

ο ένας να ναι ο καλός

που κάνει θαύματα,

κι’ ο διαβολάκος το κακό,

να παριστάνει.

Δε ξέρω αίφνης,

με ξενίζουν οι αυταπάτες μου

όλα τα αισθάνομαι

επίτηδες φτιαγμένα

αφού, με τόσες προσευχές

η τις μετάνοιες μου

βλέπω τα πράγματα

ανάποδα, στριμμένα.

Τι να σας πω αυτό,

ξεφεύγει από τα πλαίσια

πάει ποιο πέρα

απ’ του μυαλού τη φαντασία

όλοι οι  άπιστοι

να τη περνάν εξαίσια

κι’ ο διαβολάκος,

να το παίζει αφασία.

Άρα συμπέρασμα τι βγαίνει,

ποιος ευθύνεται

στις λεπτομέρειες εκείνος

να επεμβαίνει

Η ο Θεούλης, του επιτρέπει

να εμφανίζεται

η τη ζωή μας, ίσια έχουν,

μοιρασμένη.

Ελπίζω…!

Στα …εκτελεστικά  όργανα  του παρορμητικού μου αυθορμητισμού  ευθύνες, δεν δύναμαι να επιρρίψω.

Συμβουλές  ίσως, μπορώ να επιδώσω δίχως  ωστόσο να είναι σίγουρο ότι, θα εισακουσθώ!
Παρ’ ότι, εμπειρίας  …ανθρώπινης  οι ταπεινές  μου εισηγήσεις  εν’ τούτοις , δεν καθιστούν  ανενεργές, διανοητικές  υπερβολές  και, αν  προσωρινά  αναστέλλουν  ανοησίας  τα αυτονόητα,  επιρρεπείς  οι πράξεις  στην έπαρση της αλαζονείας, με ανυπακοή  εξακολουθούν,  να  αμύνονται.
Πάμπολλες  φορές … οι  περιαυτολογείς  αιτιολογίες  μου  εκ’ του αποτελέσματος , ανεπαρκείς  κρίνονται.
Παρόλα  αυτά:  Ποιος?
Εαυτόν  καυτηριάζει, εάν λάθη του, αποδειχτούν?
Ποιος?
Προθέσεις  του απαρνείται δίχως, συσκότιση της  γνησιότητας?
Σε κάθε περίπτωση, στην  προσθαφαίρεση παθών  εκ’ των υστέρων, κρίνονται  συμπεριφορές  αλλά …ο  παρανομαστής  συγγνώμη ως  προϊόν  υποκριτικής  πλέον ευτέλειας  ανεπανόρθωτα,  διακωμωδεί  τις  αδικίες…
Οι λόγοι , ενίοτε …υπολογιστικοί .
Τα συμφέροντα,  υπερισχύουν  πανίσχυρα.
Η  αγάπη, δούναι και, λαβείν στο πεζοδρόμιο!
Το χρήμα  επιτυχώς, υποδαυλίζει την αμετροέπεια  εκμαιεύοντας,  τυχάρπαστες  αποφάσεις …
Δυστυχώς!

Όσο η λογική, καθοδηγείται  από το παράλογο, επιτρέποντας  στην αφροσύνη

να  εξαπατά την σύνεση, τότε…

Κάθε  θυσία, θα λοιδορείται από την αχαριστία

εξαναγκάζοντας  την ευγνωμοσύνη, να επικαλείται  την σιωπή!

Όσο η  υπεροψία  ποδηγετεί  την ορθή σκέψη δίνοντας  βήμα στην  παράνοια

να  προωθεί το αναληθές,  τότε…

Το  ενάρετο, βαλλόμενο  δια  της  κακοήθειας,

θα  ενδυναμώνει  της  απερισκεψίας   την  παράκρουση!

Κι’ όμως…

Δρω, όπως  καθένας. 
Απαιτώ,   όπως όλοι.
Πεπεισμένος  για προνόμια, αντιστέκομαι στην άδολη προσφορά  και, συνδιαλέγομαι αποκρουστικά,  μεταφέροντας  το μέρισμα  ανευθυνότητας  στις  επερχόμενες  γενιές.
Ανεπιτυχώς,  με …αδύναμο  πνεύμα,  τούτη διέσχισα  εσωστρεφή ζωή,  δίχως  να …μάθω!
Διακαώς,  διατηρώ επιθυμία έστω  κι’ αν, ανήθικου βάρους,  τιμωρία υπομένω…
Στην  πλήρη απελευθέρωση από την  μιζέρια , ηδυπαθούς  ύλης  …
Προς  διάνοιας,  όποτε  στο επίπεδο  προσχωρήσω,  ενός  υπέρ  αληθούς,  γίγνεσθαι.
Ελπίζω…!